ötüken ormanlarının amansız erleriydik
at binen kılıç kuşanan yiğitlerin piri idik
her an patlamaya hazır deli volkan gibiydik
patladık karanlık ötüken ormanlarında

yalın kavaklardan oklar hazırladık ilk önce
ilmik ilmik aslımıza bağlandık gönlünce
dağları eritip mızraklarla donandık zevkince
atımız,avradımız,silahımızla yol aldık nizamda

deli tayların üstünde diyarları dolaştık
düz ovaları biçtik vadiler açtık
sınırları zorladık dağları aştık
önümüzde kimse duramadı bizim

yüreğimiz kılıcımız gibi keskindir hepimizin
merhamet dileyene eli kalkmadı hiç birimizin
asil türkler namı ile salındık cihanda
cihan dar geldi arzumuz sonsuzluktu bizim

taylarımız sığmaz oldu asya bozkırlarına
yüreğimiz darlanndı türkmen ovalarında
obamızın izni ile çıktık bizler yola
sancağımızı çektik tam üç kıtaya

apanzız bentler eylemedi bizi
sularda yüzdürdük neferlerimizi
atamızdan kalan asil beytimizi
şaşmadık okuttuk şu cihana

tunganın destanı düştü dilimize
ateş olup yaktı bağrımızı
alp er’e sölediğimiz ağıtımızı
söz eyledik yürüdük viranda

tuğ kaldıran ses etti adımızı
bilge kağan yazdı andımızı
ötükenden duyulan feryadımızı
gönülleri titretti şu nizamda

yol eyledi mete uralları
il tuttu atilla avrupaları
vatikandan fıransadan soranları
allahın kırpacı diye yandılar

oğuz soyu türemişim steplerde
alparsalanın sancağı yüreklerde
osman oğlu yazan tarihlerde
türk ün adını kazıdık şu cihana