Maviliklerin ötesinde bir yerde,
bütün mavilerin yok olduğu noktadasın
ve mavi coşkuların, tüm coşkuların...
Yeşillerin bittiği toprakta, bitki köklerinde
kırda, bayırda, dağlarda,...dallarda
ve saksıdaki çiçeğimin solan, kuruyan yeşilliğinde...
Kırmızı, kıpkırmızı o gelinciklerdesin
güzelliğin ötesinde güzel ve yabani,
yalnız ve koparılmaya kıyılamayan kırmızılıkta...
Sarılara bürünürsün an gelir,
hazan yaprakları olursun gönlümün dökülen,
umutsuzluk ve yalnızlık dağıtan yaprakları...
Pembeleri yitirdim zaten artık
ne sen pembe olabilirsin, ne de ben bundan sonra,
onun tatlı rengi hiç girmedi dünyama...
Beyazlarımsa karartıldı, yok edildi
kumlu gri, bulanık bir masumluk kalan
yalnızca bir özlem beyaz aranıpta bulunamayan...
Siyah gizem dolu, siyah senin gözlerin
siyah bitmez karanlık, olmayan sabahlar
ve gözlerinde, acımasız simsiyah parıltılar...