Sensiz geçen yılların,içimde hesabı var,
Gemiler karaya vurmuş,benliğim yağmalanmış,
Ellerim ise,bir ilahi hükümle kelepçeli
Önümde beni yürüten,derin bir özlem var
Bülbülün sevdadandır güle karşı ahu efganı
Sen gülsün,ben bülbül olamasam da

Tebessümünde saklı binlerce teessür
Bilirim yüreğinde sonsuza hasret var
At beni de yanayım,o yangının içinde
Sen kor ateşsin,ben kül olamasam da...
Gülemem,bilirim ki yakınımda gurbet var
Ondandır,gözyaşım mesken tutmuş gözümü,
Uzaklara ansızın dalıp gitmem ondandır,
Bütün korkum,senden ayrı kalmamdır.
Seni arıyorum,
Dinlediğim nağmede,kapkaranlık gecede,
Seni saklıyorum,
Yanlızken sığındığım birkaç satır hecede,
Sen bir Leyla’sın,ben Mecnun olamasam da...

Kıymetini birtek,
O yüceler yücesi dost biliyor ancak,
Sen yakutsun,zümrütsün,ben sarraf olamasam da...
En yüksek dağların nadide çiçekleri;
Kimi hırçın,kimi masum,kimi hasret bakışlı
Sana dermek isterdim binlerce tazesini,
Kaldırıp perdeleri yüzüne baktım da
Sensin asıl çiçek,ben koklayamasam da...
En çok gülü seversin,
Ondan mı güle benzer seni seven her diken,
Sen bahçıvansın,ben gül olamasam da...

Güneşten alır ışığını ay,
Bilmeyen o nuru aydandır sanır
Döner durur gönlüm gibi,kılar ahu zar
<Göster>diyor,<şu alemde dönmeyen ne var?>
Sen Şems-i Tebrizi’sin,ben Mevlana olamasam da...
Deli deli çağlayan akarsularım,
Ah etsem inlesem ,diner mi dersin
İster şifa bulayım aşıklar çeşmesinden,
İsterse ızdırabıma ecel son versin
Sen ab-ı hayatsın,içip kanamasam da...

Bunca yıldır nefsimin ardına düşmüş,
Gezmişim diyar diyar,
İsyanı,gıybeti,kini,nefreti,
Kirpas içindeyim,boynum bükülmüş
Yüzümde nedametten derin izler var,
Bedeli bu can olsa,yine severim,
Ben sevgine talibim,layık olamasam da...