Kar yağıyor inceden inceye
Artık ağlamıyorum sessizce
Ama gidişine dayanamıyor yüreğim
Ve sen şimdi gidiyorsun
Özlemin sarıyor şimdiden bedenimi
Güneş ışıltılarıyla renk veriyorsa hayata
Ben senin parıltılarında buluyorum kendimi
Kar yağıyor inceden inceye, usulca
Nasıl bahanesi olmasın bu hüsran kış gecesinin
Göz kırpıyor gamzelerin gülüşünün ardından
Parmaklıklar arasından süzülen ışık zerreleri
Hissettiriyor sabahın geldiğini
Uykusuzca geçen bir geceden sonra
Kavuşuyor olsam da aydınlığa
Sen yoksun yanımda
Kar yağıyor inceden inceye…
Murat TORGAY
18–02–08_ Pazartesi