RUH BEDENDEN GİDİNCE

Şafağı hapsedemez; küflü tavan arası
Sinemi süründürmez, ciğerimin yarası
Güneşe inat etmez; yalnızlığın karası.

Pencerenin mazgalı; ışığı süzmez olur
Ruh bedenden gidince; çileler üzmez olur...

Virane makamımı, örümcekler saramaz
Yarenler unutsa da; yokuşlarda yoramaz
Ebedi yolculukta, hiç kimseler aramaz.

Nuraynım rüyalarda; benimle gezmez olur
Ruh bendenden gidince; çileler üzmez olur...

Beyazlara büründüm, ilmiğini el açmaz
Nemli göze görümdüm; hasretim benden kaçmaz
Kollarım yana düştü, kanatlanarak uçmaz.

Aklımdan geçenleri, yüreğim sezmez olur
Ruh bendenden gidince; çileler üzmez olur...

Kabirimin üstünde, diken bile bitmiyor
Sevdama olan aşkım; kaybolmuyor, yitmiyor
Dünya yer değiştirse; yar hayalin gitmiyor.

Zalimler mengeneyle; tenimi ezmez olur
Ruh bendenden gidince; çileler üzmez olur...

Kederimi terkettim; dertlerimden ırağım
Üşütmeyen yorganım; al bayrağım, toprağim
Son adresim buradır; burası son durağım.

Benden nefret edenler; canından bezmez olur
Ruh bendenden gidince; çileler üzmez olur...


KADİR DURAK
(LEBİDERYA)