Ve nihayetinde bitti.

Neler neler bitmiyor ki hayatta…

İyisiyle, kötüsüyle; onca yaşanmışlığın, kırgınlığın ve yanlışın ardından bir defter kapandı.

Bundan sonra o deftere birlikte hiçbir anı, hiçbir şiir, hiçbir gelecek yazılmayacak.

Belki bazı şeyler zamanında fark edilse, bazı hatalar kabul edilse ve gerçek bir yüzleşme yaşansaydı, hikâyemizin sonu başka olabilirdi.

Ama artık geçmişi değiştirmek mümkün değil.

Şimdi herkesin kendi yoluna; yaşananlardan ders alarak, kalbinde kötü niyet taşımadan ve geride bıraktıklarına saygı duyarak devam etmesini diliyorum.

Güzel olan ne varsa hatırlayalım. Acıtan ne varsa, bize bıraktığı dersleri alıp geçmişte bırakalım.

Çünkü bazı şeyleri değiştirmek için geç kalındığında, yalnızca zaman değil, telafisi mümkün olmayan duygular da kaybediliyor.

Ve bazen geç teslim edilen adalet, adalet olmuyor.

Umarım bundan sonra hayat hepimiz için daha huzurlu, daha dürüst ve daha güzel olur.

Umarım herkes aldığı kararın kendisi için hayırlı olduğunu, bir gün gönül rahatlığıyla söyleyebilir.

Çünkü bazı bitişler yalnızca bir ilişkinin sonu değildir.
Bazen insanın kendine, kendi değerine ve kendi hakikatine yeniden dönüşünün başlangıcıdır.

Bence bundan sonra geçmişe değil önümüzdeki hayata bakmak gerekiyor...

Ve biliyorum ki zamanla herkes, başkasına anlattığı hikayeden çok, kendi vicdanında taşıdığı gerçekle baş başa kalacaktır.

Benim dileğim ise hepimiz için aynı:
Huzur, iyilik, dürüstlük ve gerçekten hak ettiğimiz güzel bir hayat.

Bizim defter kapandı.

Ben artık içimdeki tüm kırgınlıkları ve sevgiyi o defterle birlikte sonsuzluğa uğruluyorum.

Artık herkes kendi hayatının yeni sayfalarına yazacak.

Ve umarım ki o defterde heri iki taraf için de hayırlı, mutlu ve umutlu bir gelecek olur...