1
Yorum
2
Beğeni
5,0
Puan
35
Okunma
Bazen hayat beklenmedik yerden soru sorar
Kor gibi yakar insanın içini, nutkun tutulur
Cevap veremedikçe daha çok üstün gelir
İmkansız değil belki sadece mümkünü yok
Geceyi aydınlatır çakmaktaşından çıkan alev
Karanlık çökmüş umutsuz şehrin insanlarının üzerine
Soğuk bir yandan vurmakta, açlık öteki yandan
Şikayet etmez kimse, herkes memnun halinden
Sonsuz bir evren içinde bir toz zerresinin zerresiyiz
Egomuz kadar büyük olsaydık keşke
O zaman hepimiz bir gezegen olurduk
Belki de bir yıldız en parlağından
Gün gelince mutlak kader yine ölürdük
Yine ölürdük
Ölürdük
Öldük
Öldü.
Ahmet YOLDAŞ
İzmir 09/09/2026
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.