Gelen ağlar, giden ağlar,
Bu dünyanın sonu böyle.
Kimi güler, kimi yanar,
Herkes taşır derdiyle.

Bir gün zengin, bir gün yoksul,
Bir gün bahar, bir gün kışız.
Ne kadar da büyürsek büyüyelim,
Toprak ile kardeşiz.

Yalan dünya, döner durur,
İnsanı kendine vurur.
Dünya sana kalır sanma,
Gelen gider, ömür biter.

Kimi gönül kırar geçer,
Kimi bir can yapar kendine.
Kimi dünya malı dizer,
Bir kefene sığar yine.

Dost dediğin dara düşende,
Belli olur özündeki.
Karanlıkta yol ararken
Tanırsın insan içindeki.

Yalan dünya, döner durur,
İnsanı kendine vurur.
Dünya sana kalır sanma,
Gelen gider, ömür biter.

Ne saray ister bu toprak,
Ne altın ister, ne de şan.
Herkes aynı kapıdan geçer,
Padişah da, garip insan.

Bir gün susar bütün sözler,
Bir gün kapanır yorgun gözler.
Geride kalan bir iyilikse
Boşa geçmemiş demek ömürler.

Yalan dünya, yalan dünya,
Kimseye kalmaz bu dünya.
Gül de geç, gönül kırma,
Sonunda toprak alır dünyayı.

✒️ Yazan Kalem: Zehra Ündoğduer