0
Yorum
2
Beğeni
0,0
Puan
38
Okunma
Neyleyim dünyayı, bir avuç toprak için kopan kıyameti,
Ruhu çürüten o altın kafeste, sahte bir şehveti.
Kapı çalındı, vakit tamam; Azrail mi o eşikteki?
Ömrün sonbaharında, sahipsiz kalan bu gölge zilleti.
Güneşten bir kıvılcım düşse, eritin mi donmuş günahı?
Bir güvercin kanadı, siler mi göğsümdeki ağrıyı?
Yaktım geride kalanları, kül ettim o kadim ahı,
Şimdi kendi karanlığımda hükümdarım;
benimdir mutlak saran siyahı.
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
