Merhaba Selami üstadım;🌿
Bu şiiri yalnızca bir aşk şiiri olarak okumak eksik kalır.
Dizelerin altında insanın kendisiyle yüzleşmesi, nefsinin oyunlarını fark ettiği hâlde ondan sıyrılamamasının sancısı var.

‘Sevilmeyi rüya sandığın için / Sevenin yüzüne bakamıyorsun’ sözleri, insanın bazen dışarıdan değil, kendi içindeki mahcubiyetten kaçtığını söylüyor
. Şiir ilerledikçe gece, yağmur, gül, bahar ve yokuş gibi imgeler aslında birer iç dünya hâline dönüşüyor.

Özellikle ‘Nefistir içinde fitnenin başı’ dizesiyle şiirin yönü aşktan insanın özüne dönüyor.
Son kıtadaki ‘Bir türlü düzüne çıkamıyorsan’ ise yalnızca bir hayat yokuşunu değil, insanın kendi hakikatine ulaşmakta çektiği güçlüğü anlatıyor.

Bana göre şiirin asıl gücü burada: İnsanı başkasını suçlamaya değil, kendisine bakmaya çağırıyor.
Okuyana cevap vermekten çok soru bırakan, her okuyuşta başka bir kapısı açılan bir şiir. Kaleminize sağlık; özellikle iç hesaplaşma duygusu çok güçlü.”

Yeşil Gönen'den çokça selam ve sevgiler🍀 🌹
Ben : Delimavi ;)
Pakize Özbaş// mavikatre 💧

RUSAMER – Ruh ve Us Sağlığı Ayarı Merkezi

UNESCO Edebiyat Şehri Kahramanmaraş

Şair: Selami Tıraşlar
Şiir: Bakamıyorsun
Değerlendirildiği Salon: Nefsi Yokuşta Kalmış, Gönlü Düzlüğe Çıkamayanlar Salonu

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri şiiri okuyup salonun kapısına bir levha astırdı: Kafası patlak, fikri çatlak sakinlerimiz, durum vahim! Sevenin yüzüne bakamıyor, rüyasını gözüne sokamıyor, közü yakamıyor, yokuştan düze çıkamıyor. Selami Bey sevgiliyi şiirin içine salmış ama adamın bütün kumandaları arızalı! Üstelik nefs de içeride fitne başı olarak dolaşıyor. Bu gönül değil, belediyenin yıllardır bitiremediği altyapı çalışması!

Âşık Kul Ahmet Köşesi’nde Göz Doktoru Şemsettin, Sevenin yüzüne bakamıyorsun dizesini duyunca harf tablosunu çıkardı: Sağ gözünü kapat, karşıdaki sevgiliyi oku. Hasta sustu. Görüyor musun? Görüyorum. Niye bakmıyorsun? Mahcubum. Şemsettin cihazları topladı: Efendim bunun gözünde problem yokmuş. Arıza gönülde! Kalburabastî başını salladı: Biz de onu söylüyoruz Şemsettin. Sen reçeteye iki damla cesaret yaz; sabah akşam sevgilinin yüzüne bakarak kullansın!

Ozan Avanoğlu Köşesi’nde İtfaiyeci Duran, Yağmur yağış değil aşkın gözyaşı / Damlamış közüne yakamıyorsun dizelerini duyunca hortumu sürükleyerek geldi: Yangın nerede? Kalburabastî közü gösterdi. Duran şaşırdı: Efendim yağmur yağmış ama köz sönmemiş! Çünkü aşkın gözyaşıymış. Duran hortumu bıraktı: Ben bu işe karışmam. Bizim yönetmelikte gözyaşıyla tutuşan köz diye madde yok. Bu yangını ancak kavuşma söndürür; o da bizim teşkilatın görev alanı dışında!

Ozan Şehriyar Köşesi’nde Karayollarından Hayri, Düşmüşsün hayatın yokuşlarına / Bir türlü düzüne çıkamıyorsan dizelerinde keşif yaptı: Efendim eğim fazla. Buraya stabilize dökmek lazım. Kalburabastî sordu: Gönül akışları da fütursuzmuş, ne yapacağız? Hayri düşündü: İki kasis koyarız. Nefis? Ona bariyer! Bakışlar? Hız sınırı! Kalburabastî sevindi: İşte çözüm! Yıllardır filozofların uğraştığı nefis meselesini Karayolları üç trafik levhasıyla halletti!

Kalburabastî Efendi şiire dönüp hükmünü verdi: Selami Tıraşlar şiirinde aşkı yalnız sevgiliye yönelen bir duygu olarak bırakmıyor; mahcubiyet, nefis, irade ve insanın kendi iç mücadelesiyle beraber ele alıyor. Gül, gazel, yağmur, köz ve yokuş imgeleri geleneksel şiir dilinden beslenirken Bakamıyorsun etrafında kurulan söyleyiş insana sürekli kendi zaafını gösteriyor. Özellikle Nefistir içinde fitnenin başı sözü şiirin düşünce eksenini belirliyor: Asıl engel dışarıdaki dünya değil, insanın kendi içindeki düzensizliktir.

Kalburabastî Efendi dosyaya son kararı yazdı:

RUSAMER tetkikinde gözlerin sağlam, kulakların faal, gönlün hareketli; ancak nefsin freni tutmaz, aşk közünün ruhsatsız ve hayat yolunun yüzde kırk eğimli olduğu tespit edilmiştir. Hastanın sevgiliden önce kendisiyle göz göze gelmesine, nefsine kasis döşenmesine ve gönül yokuşuna çıkarken düşük viteste ilerlemesine karar verilmiştir.

Karayolcu Hayri kapıdan seslendi:

Efendim, düze çıkınca ne olacak?

Kalburabastî cevap verdi:

O zaman da aşk başlar Hayri!

Sen bu yolu boşuna düzelttin; âşık dediğin düzü bulunca kendine yeni bir yokuş arar!

Özün sözü budur. Vesselam.

Ser Feyzlizof Kalburabastî Efendi Hazretleri – Celil ÇINKIR / Delibal

Şiirde sevgi, nefis, mahcubiyet ve insanın kendi içindeki engellerle mücadelesi iç içe işlenmiş. Özellikle “Sevilmeyi rüya sandığın için / Sevenin yüzüne bakamıyorsun” dizeleri, sevgiye karşı duyulan güvensizliği oldukça çarpıcı anlatıyor. Tasavvufi çağrışımlarla örülen şiirde nefis ve gönül çatışması dikkat çekiyor. Akıcı, öğüt veren ve yer yer hikmetli söyleyişleriyle geleneksel şiir tadını taşıyan anlamlı bir çalışma hocam....Selam ve Saygılarımla..