0
Yorum
1
Beğeni
5,0
Puan
26
Okunma
Ne acı kaybetmek,sorup aramak.
Sanki seni gördüm,aynaya bakarak.
Sen,gideli boş kaldı kanepe yatak.
O,boş yere dönüp bakarak yorgunum.
Aradım ben,seni,gündüz gece.
Seni,düşünüp ağladım gizlice.
Benim,içim sızlıyor ince ince.
Bulamadım ben,o yüzden yorgunum.
Islanmış kağıtta,küçük bir satır.
Onu okudukça içimi karartır.
Baktıkça hep o,anı,hatırlatır.
O halimi düşündükçe yorgunum.
Bazen,kara hülyalara dalarım.
Seni,düşünüp saçlarımı yolarım.
Herzaman,gönlümce,sağlık dilerim.
Gönlümde kalan,maziden yorgunum.
Kanadı kırılmış kuşa,dönmüştüm.
Yüreğimdeki ateşle,yanmıştım.
Artık geride dönersin sanmıştım.
Sen,dönmedin onun için yorgunum.
Emani,yim,bende bir büyük boşluk var.
Dünya beni,sıkıyor oluyor dar.
Düşünürüm ama nereye kadar.
Düşünmeden,düşünmekten yorgunum.
EMANİ PERK,
EMANİ,
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
