Seni arasa ömrü yetmez bulmaya,
Tesadüfen bulduğu için sıradan sanmaya.
Aslında ayrılınca yüreği yanıyor,
Dili “bitti” dese de gönlü kanıyor.

Kendini bulunmadık Hint kumaşı sanıyor,
Şımarık görgüsüz kız, naz ettiğini sanıyor.
Narsist, bencil öküz, hâlâ kasılıyor,
Kafdağı’nda sanırsın sarayı var.

Pamuk Prenses bir öpücüğe gitti,
Canım, bendeki aşk bitti.
Aradığın kişiye ulaşılamıyor,
Yazar çok tan uzaklara gitti.

Aradığın kişiye ulaşılamıyor,
Ne arama düşüyor ne mesaj geliyor.
Gururunla ortalığı birbirine kattın,
Şimdi kendi kurduğun masalda kaldın.

Aradığın kişiye ulaşılamıyor,
Ne kadar arasanda kapı açılmıyor.
Dilin başka söylese, gönlün kanıyor,
Ama bendeki aşk bitti.

Egoistsin, Deccal’in kızı,
Gururunla çalıyorsun sazı.
Ah birde becere bilsen nazı,
Eylüldün gördün o soğuk ayazı.

Öküz, kalas, odun dedin,
Hep naneyi bunlarla yedin.
“Nerede o senin minik kedin?”
Mitomanın ta kendisisin!

Bir gün prens, bir gün kral,
Her cümlende başka bir masal.
Kendini dev aynasında gördün,
Gerçeği görünce geri döndün.

Kafdağı’nda sarayın vardı,
Ejderhalarına dardı.
Egosuyla orada taht kurardı.

Aradığın kişiye ulaşılamıyor,
Ne arama düşüyor ne mesaj geliyor.
Gururunla ortalığı birbirine kattın,
Şimdi kendi kurduğun masalda kaldın.

Seni arasa ömrü yetmez bulmaya,
Tesadüfen bulduğu için sıradan sanmaya.
Aslında ayrılınca yüreği yanıyor,
Dili susuyor… gönlü kanıyor.

Öküz, kalas, odun dedin,
Hep naneyi bunlarla yedin.
Nerede o senin minik kedin?

Mitomanın ta kendisisin!

Aradığın kişiye ulaşılamıyor…
Buz gibi soğumuş benden,
Ben soğumadım sanki senden,
Canım, bendeki aşk bitti.
yazar Aydın Benli…