Akıl mı kayboldu kalem mi küstü
Nicedir gelmiyor ele Bahtiyar
Düşmanı bilmem de kaybettim dostu
Gözlerim bakmıyor yola Bahtiyar

Farkı yok gönlümün topraktan taştan
Sıyrıldı bedenim ekmekten aştan
Umut beklenir mi garip bir kuştan
Doğmasaydım keşke nola Bahtiyar

Dolaşıyor ilden ile bu taban
Ayağımda çarık sırtımda abam
Yoktur bu dünyada anam ve babam
Ah ile vah düştü dile Bahtiyar

Ecel alsın dedim gelip almadı
Bağımızda öten Bülbül kalmadı
Sanmaki benzimin gülü solmadı
Benzedim sahrada çöle Bahtiyar

Kula kulluk etmem eğilmez başım
Varsın hep dökülsün kirpiğim kaşım
Zaten hiç olmadı bacı gardaşım
Bize yaren oldu çile Bahtiyar

Kul Garib’im sitem etmeyin bana
Derdi koydum yürekteki kazana
Boyun eğdim kaderimi yazana
İmanla tutuldum sola Bahtiyar
Şükür kulluk etmem kula Bahtiyar

Emine Çerçi