İyi bir anlatım ve güzel bir şiir çalışması

Selamlar

tasavvufi remizler,
pagan ritüeller, semavi dinlerin kökenleri
ve kozmik döngülerle örülü bir katarsis çığlığı..

"hamdım, piştim, yandım"
çağrı hem ilahidir hem de muhatabını kendi ateşine davet eden divane bir aşıka ait.

''ateşten korkmayan yanar
yanan ise artık yangının kendisi olur''

bir yanda cesaret ve cezzabe
yani deli kan,
diğer yanda sıradan halkın izlediği
yani seyr-i avam..
temaşa nesnesi olmak.


sonra
tutkunun sıcağından soğukkanlı bir dinginliğe geçiş.
tamamlanmış döngü
yani devr-i tam.
ruhun felekler arasındaki devranını bitirip kemale ermesi durumu.

birde tTamamlanmamışlık var, insanın bu dünyadaki en müzmin yarası. neyin sesi de bu yüzden inler ya,
feryat ederek eksiğini tamamlamak için.

"ben bu dünyada her şeyin en uç noktasını,
en ağır çelişkisini kendi içimde taşıyorum ve bu yük beni yoruyor." mu demek istiyor acaba şair.

ya da;
"içimde öyle bir yangın, öyle bir dönüşüm var ki, akılla açıklanamaz.
bu ancak ilahi bir sır"

ben iyiliğin de kötülüğün de,
inancın da inkârın da, coşkunun da yalnızlığın da en uç sınırında yaşıyorum.
dünya benim için tamamlanmamış bir çark
ben de bu çarkın ortasında yanan, arayan ama bir türlü derman bulamayan o divaneyim.

en doğrusunu şairi biliyor elbette.

şair kendi içindeki o yakıcı hakikati kömür gibi yakıp elmas gibi işlerken,
dışarıdan bakan bir gözün o elmasa ışık tutup tuttuğu açıya göre bambaşka renkler görmesi gibi farklı bir pencere sunması da
ayrı bi güzel elbette.

kutluyorum
ve iyi dileklerimi sunuyorum.

Muhteşem kelimelerle kurulmuş bir duygu denizi gibi bir şeydi okuduklarım. Gerçekten çok güçlü bir anlatım şekliniz var. Her kelime yerini bulmuş, tam on iki den vurmuş. Güzel yüreğinizi kutluyor iki katlı şehrimden kucaklar dolusu selamlar yolluyorum...