Ey, şafak sonram…
Topla yenilgilerini yetmedi düş önüme
Başınsa asla öne düşmeden
Düşüncelerini del kalemle yetmedi
Şiire bürün
Her bozguna uğratıldığında
Ya şiir olup öl
Ya da yeniden dirilip şiire meylet

Her kapının ardında vardır illa ki bir istikamet
Ki
Yolu iyiye çıkan güzele meyyal
Renk körü olsa da zalim
Mazlumun renkleri ile yüreği atan

Her elem her Elham
Aşkla büzüşen sıfatlardan arda kalan
Nice dua nice iman
Nice idrak nice kelam
Selamı yitik dervişin tekbirinde
Saklı tutulası iyi niyetin tasvirinde
İlla ki kabul görecektir o İlahi Makamda

Mevkii yaşam ve ölüm
Mizacı aşk ve hüzün
Meramı bilinen tasvirinde doğan
Güne hükmeden
Ve tüm âleme söz geçiren
İlahi Işığın
Hikmeti ve nidası ve fısıltısı dahi yetebilirken
Yetinmeyi bilen her insan

Kâh yazılası uzun bir ferman
Kâh banılası kalbin
Uzamında can bulan
Her hücre ve her yeni doğan
Gün de kabulüm gecede saklı kimliğim
Demekle hemhal
Mehtabın ç/ağrısı
Yıldızların sönmezken ışığı
Elimden kayan hayat ve zaman
Teşrifi ümidin
Baskın çıkan elbet ilham elbet iman
Aşkın bitmeyen
Bataryasında saklı iken de nizam…