GEÇTİ BOR’UN PAZARI

...Ve sonra anladım ki bütün her şey yalanmış
Üsküdar’ı geçenler o gün atı çalanmış.

Anladım ki dünyada herkesin çilesi var
Kiminin ki bir dünya, kiminin zerre kadar.

Derdini anlattığın inan ki senden dertli
Huzurlu yer dediğin cehennemden kasvetli.

Nedendir bilmiyorum, nasıl geldik bu hale
Geldiğimiz bu durum sığmaz hiçbir hayale.

Keramet arıdaymış kimse güle bakmıyor
Düzene uymuş herkes kafasına takmıyor.

Ağaç yaşken eğilir demişlerdi atalar
Bir kahvenin hatırı şimdi bilmem ne kadar.

Damlaya damlaya göl olmuyor damlalar
Bal tutan parmağını yalıyor bu sıralar

Develer en geride, eşekler hep baş olmuş
Leyla Leyloşa dönmüş yürekler hep taş olmuş.

Emek olmadan yemek olmazdı ya bir zaman
Bir günde kazanılır şimdi saray, hamam, han.

İki cambaz bir ipte oynamazdı eskiden
Bin bir şeytan çıkıyor şimdi eski testiden.

Hani işleyen demir pas tutmaz denilirdi
Bir lokma ekmek bile bölüşüp yenilirdi.

Şimdi isler değişti, pek çoğu aç kalıyor
Görüyorum bal tutan parmağını yalıyor.

İki elin sesi var denilen günler hani
On el birleşse bile bir el etmiyor yani.

Ava giden avlanır sözü havada kaldı
Avlar avcıya döndü çoban sürüye daldı.

Davulların sesleri uzaktan hoş gelmiyor
Demir tava gelse de bak şartlar el vermiyor.

Ekmeden biçilmezdi, bu söz havada kaldı
Beslediğin tavuklar şimdi ambara daldı.

Gezen kurt aç kalmazdı, gezdi açlıktan öldü
Ağustos böcekleri öterek bir gün gördü.

Gül dikensiz olmazmış, hamama giren terler
Anlamını yitirdi, hadi işine derler.

Koyunun canı çıksın kasaplar et derdinde
Bak eline ne geçti tüm ömrünü verdin de.

Paçası ıslanmadan balığı tutanlar var
Develeri hamutla beraber yatanlar var.

Zaman sana uymazsa sen zamana uy denmiş
Can çıkmadan çıkmaz ki insandaki huy denmiş.

Ben bunları yazdım ki gören olur mu diye
Geçti Bor’un pazarı, sür eşeği Niğde’ye.