4
Yorum
18
Beğeni
5,0
Puan
178
Okunma
Sararmış takvim yapraklarında kaldı,
O telve kokulu, huzurlu sabahlar.
Bir çay buğusunda gizlice saklandı,
Gözlerinin içindeki o kuytu renkler.
Biz hangi durakta kaybettik o treni?
Hangi hoyrat rüzgâr savurdu bizi?
Unutmadım inan, o masum teni,
Şimdi ne yana baksam, senden bir iz.
Mektuplar kokardı eskiden, hasret yüklü,
Mürekkep damlardı ayrılık sızısına.
Şimdi bu uzak kentin ayazı çöktü,
Gönlümün o en kuytu, en tenhasına.
Bir gölge düşüyor geçmişin aynasına,
Anılar fısıldıyor adını usulca.
Hüzün yakışıyor bu aşkın sayfasına,
Gece pencereye sessizce dokununca.
Bir ömür sığdırdık o kısacık vedaya,
Yüreğim hâlâ sadık o ilk güne.
Dualar yolladım gökteki semaya,
Belki bir gün çıkarsın diye önüme.
Zaman geçiyor diyorlar, varsın geçsin,
Giden günler dönmesin bir daha geri.
Varsın bu yürek hep seni seçsin,
Bazı sevdalar eskimez, ilk günkü gibi.
Tamer KARAKAŞ
13.07.2026 / KASTAMONU
5.0
100% (11)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.