Senin Koynunda

Şimdi senin koynunda uyumak vardı...
Dışarıda fırtınalar koparken,
İçimde tarifsiz bir huzurla,
Tüm Dünyayı unutarak.

Gecenin sessizliği kalbimi sararken,
Varlığın ömrüme bahşedilmiş
En güzel lütuf olurdu.
Sessizce nefesini dinleyip
Öylece kalsam,
Her anımda Yaradan’a şükrederdim.

Dünya dursun bir an...
Yeter ki sen ol yanı başımda.
Çünkü bu yürek,
Senin sevgine hiçbir zaman doymaz.

Parmak uçlarında sonsuzluğu bulmak,
Teninde benliğimi unutmak...
Seninle var olup sende durulmak,
Bir ömrü yeniden yazmaktır.

Gözlerinin derinliğinde kaybolup,
Bir deniz gibi içine akmak isterim.
Ruhumun eksik kalan yanlarını
Senin sevginle tamamlamak...

Dudaklarına usulca aşkı fısıldamak,
Bir dua gibi, bir sığınak gibi...
Zamanı avuçlarıma alıp saklamak,
Her sabaha seninle uyanmak isterim.

Sonra hiçbir şey söylemeden,
Sadece seni seyretmek vardı.
Zamanı unutup,
Bir ömrü sana emanet etmek...
Ve kurduğum bütün hayallerin,
Bir gün gerçeğe dönüşmesini beklemek...