Acıdan sesimiz kısılır dert bizi sarar
İbrahim misali feryat etsek de,neye yarar
Bükülür belimiz hayat sessiz kalır bize
Kimseler duymaz,acı vurur kalbimizde

​Aydınlık firarda, yollar bile yorulmuş
Mahir’in uğrunda nice canlar verilmiş
Sürgünlük gitmek mi başka diyara?
Merhem kar etmiyor içteki yaraya...

​Yürekte duyulur yine, yenen o vurgun
Canlı bir cevher bu, nefesi ise durgun.
Bir gün yine gelecek o kutlu bahar
Yeniden gelirken o kutlu bahar,
Bir mayısta oluruz yine beraber yar

​Boylu boyunca biz devrilir miyiz?
Yusuf’ca, Hüseyin’ce gerilir miyiz?
Yakıp baharları fidanlar ile,
Düşer miyiz yine dilden bin dile

​Memleket kan ağlar, yaşımız akar
Bu yaşlar fidanı yeniden yakar
Söyle, filizlenip boy verir mi dal,
Can verip toprağa düşen Erdal

​Tütüyor sigaranın efkarlı yeli,
Anlatmak imkansız bu dertli hali.
Dumanla havaya karışır yaşlar,
Eğilir yük altından dertli başlar.

​Yâr ağacı sükut, yükü kırk yıllık
Haykıramaz insan, içte darlık
İçine gömdükçe büyür o mühür
Dumanın altında bir kale yürür.

Geceyi kuşatır sessiz bir ağıt
Küllere karışır yazılı kağıt
Zulmün duvarları yıkılır bir gün
Biter bu karanlık, son bulur sürgün.

​Gözlerin ardında şafak sancısı
Dinmiyor yürekte gitmek acısı
Gidenler dönmez mi, yollar mı ırak
Elimizde kalan tek bir sönük park

​Gündüzü karanlık kaplasa bile
Türküler sığınır esen o yele
Yürürüz yorulup durmadan yine
Selam olsun canlar, umut gününe!

​Sustukça büyüyen o dertli yara
Bizi fırlatıyor karanlıklara
Ama yas tutarken eğilmez başlar
Öfkeye dönüşür gözdeki yaşlar!

​Gidenler toprağa gömülen tohum
Sönmedi içimde yanan o ruhum
Ağlasa da anam, o fidan solmaz
Bu hesap mahşere, yarına kalmaz!

​Kavgayla yoğrulur çekilen sızım
Şafakta parlayan o kanlı yıldızım
Yastayız, yaramız derindir elbet
Lakin direniştir bize bu gurbet!

​Bir gün fırtınayla döner o rüzgar
Zulmün sarayını başından yıkar
Hem yası taşırız hem de o harı
Biz getireceğiz o son baharı!

Unutmak ihanet, susmak ise ar
Yürekte patlayan bir volkanımız var
Biz canı verdik de başı eğmedik
Zulmün tek bir gün de elini öpmedik

​Gözyaşı kurur da lekesi kalır
Zaman bu hesabı tarihten alır
Ne inanç tükendi ne bitti o hırs
Gidenlerin adı kalbimize hırs

​And olsun toprağa düşen canlara
Meydanı dolduran o milyonlara..
Yasımız isyandır, sönmez bu ateş
Karanlığın ardı mutlak bir güneş!

​Aydınlık firardan dönecek bir gün
Yıkılıp gidecek bu kanlı sürgün
Erdal’ın gülüşü, Mahir’in izi
O kutlu şafakta bekler hepimizi

YEŞİLIRMAK