0
Yorum
0
Beğeni
0,0
Puan
94
Okunma
Bir nefesin ucunda başlar yol,
Ne doğu vardır, ne batı,
Zaman bir göldür — durgun,
Ve ben, suya düşen gölge.
Gözlerim kapalı bir âlemde,
Sesini duyarım taşın, rüzgârın,
Her şeyin içinde bir sır var,
Ve o sır, kendine bakmaktır.
Küllerimden doğmazsam,
Ben kimim bu sonsuzlukta?
Bir noktayım, bir dairede,
Bir hiçim — hakkın soluğunda.
Gecenin kalbi çarpar içimde,
Kandiller sönse de nur kalır.
Ve bilirim:
Hiçlik, varlığın en saf hâlidir.
Sinan Bayram
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
