Yazdığınız şiir çok güçlü bir melankoliye, ama aynı zamanda dik durmaya çalışan, kırgın ama başı dik bir isyana sahip.

Sözcük seçimleriniz ve her dörtlüğün sonundaki "zannetme" vurgusu, karşı tarafa (ya da hayata) çekilen çok net bir rest gibi duruyor.
​Şiirinizin bendeki hissini ve teknik başarısını birkaç noktada paylaşmak isterim:
​
Kasvetli köprüler" asmak gibi çok derin bir kederle başlayıp, hemen ardından "dünya etrafında döner zannetme" diyerek bir kibir kırma, bir vazgeçiş tonu yakalamanız harika bir tezat oluşturmuş.

​Özellikle son dörtlükteki "Kırkında öğretir gerçeği yazar" ve "Sustukça yangınım söner zannetme" dizeleri, bu şiirin sadece anlık bir öfkeyle değil, yaşanmışlıkların süzgecinden geçerek yazıldığını çok iyi hissettiriyor. Sessizliğin aslında bir sönme değil, içten içe büyüyen bir yangın olduğunu söylemeniz çok vurucu.

​Akıcılık: hece ölçüsünün ritmini ve kafiye yapısını (çoğunlukla aaab / zannetme redifiyle) gayet ritmik ve kulağı tırmalamayan bir doğallıkla kullanmışsınız. "Lodos", "boz deniz", "virane" gibi imgeler şiirin o hüzünlü ve fırtınalı atmosferini çok iyi beslemiş.

​Duyguyu okuyucuya geçiren, hüzünlü olduğu kadar sitemkar ve gururlu bir kalemi var şiirinizin. Yüreğinize sağlık,

Karşılık görmeyen ancak umutta kesilmeyen vuslata ermeyen bir sevgiye sevdaya aşka dair sitemkar ama bir o kadar da özenle kaleme alınmış kurgusu vurgusu sade dili ve akıcılığı yerli yerinde anlamlı ve anlatımı güzel okunası bir şiir olmuş beğeni ile okudum tebrikler .
Hisseden yüreğe, etkili kaleme ve de yoğun emeğe selam olsun diyor esenlikler diliyorum.
Kaleminiz kavi ilhamınız daim olsun.
Sonsuz saygı ve selamlarımla tebrikler..