Amansız hastalık taktı çelmeyi
Yaşamadan seni yıktı be babam
Unutturdu bize candan gülmeyi
Gidişin canımı yaktı be babam

Bir sabah telefon acıyla çaldı
Kulakta abimin o sesi kaldı
Gözlerim bir anda boşluğa daldı
Oğlun hemen yola çıktı be babam

Ağlamak istedim, acıyla doldum
Yol boyu kedere hüzüne daldım
Soluğu caminin önünde aldım
Göz yaşım içime aktı be babam

Ecel şerbetini çok erken içtin
Acelen ne idi aniden göçtün
Dedemin yanında yerini seçtin
Dünyalar başıma çöktü be babam

Çoluk, çocuk, gelin, damat torunlar
Umuyordu senli güzel yarınlar
Tam bitti diyorduk dertler sorunlar
Yaşanacak günler çoktu be babam

Annemi görünce kırıldı belim
Bir şey diyemedim tutuldu dilim
Gözünden akanı silemez elim
Garip derin bir ah çekti be babam

Kötülük bilmeyen yardıma koşan
Sen idin sevgiyle, bizlerle coşan
Sevenin çoğumuş avludan taşan
Ardından dostların baktı be babam

Cennette Nebimiz yoldaşın olsun
Mekanın nurlarla rahmetle dolsun
Ruhun ebediyen huzuru bulsun
Kimseye zararın yoktu be babam

Faruk Tezel
19.06.2026