BEBEKLERİM VE BİLYELERİM

​Bilyelerim ceplerimde,
Kırık dökük
Bir sen yarası.

Can kesiği bir aşk..!!
Ve ben sana
Dirhem dirhem ölüyorum gülüm..!

​Yılları ardıma dizdim de geldim,
Çocukluğumun rengarenk bilyeleri avucumda saklı.

Her biri bir anı,
her biri fırlatılmış bir umut,
Ama ne yana dönsem,
neye dokunsam,
Hep o tanıdık,
o derin sızı...

​Bebeklerim de ekleniyor bu hüzünlü oyuna,
Kolları kırık,
yüzleri solgun,
bir köşede sessiz.

Tıpkı içimde yarım kalan o çocukluk gibi,
Onlar da şahit şimdi bu bitmek bilmeyen ayrılığa.

​Zaman akıp gidiyor parmaklarımın arasından,
Tıpkı bir oyunun sonu gibi.

Sokaklar sessiz,
kaldırımlar tenha,
İçimde durmadan kanayan o iflah olmaz eski yara.

Ben her gece bu tenha köşede,
Kendi sessizliğime heceler biriktiriyorum.

​Dağıldı oyunun bütün kuralları,
Ne misketler kaldı eski yerinde,
ne de o neşeli sesler.

Şimdi bir tek senin adın kaldı dilimde,
Bir de solumda bıraktığın o dinmeyen ayaz.

Çocuksu bir inatla tutunurken hayata,
Aslında her nefeste,
her adımda,
Sadece seni özlüyorum...!

​Emel Abokan
17/06 /2026
04:38

Şiirin Açıklaması

Gece yarısı saat 04:38’de kalemin ucundan dökülenler,

​İnsan koca bir ömrü ardına dizip yola düşüyor da,
göğsündeki o çocukluk enkazını bir yere
bırakamıyor.

Cebimde kırık dökük bir "sen yarası",
avucumda her biri fırlatılmış bir umut gibi duran misketler...

​Şu köşede boynu bükük, kolları kırık sessizce bekleyen bebekler var ya; onlar bu zamansız ayrılığın en sessiz şahitleri,
onlar aslında benim darmadağın olan iç dünyam.

Oyun bitti,
sokaklar tenha,
kurallar dağıldı.
Şimdi dilimde bir tek senin adın,
sol yanımda ise dondurucu bir ayaz kaldı.

​Ben ne kadar büyüsem de, her nefeste seni o ilk günkü çocuksu inatla ve dirhem dirhem ölerek özlüyorum gülüm...

​Kalemimden kalbinize dökülen bir gecenin hatırası. 🖤

​

#EmelAbokan #Şiir #Edebiyat #CanKesiği #BebeklerimVeBilyelerim #Hüzün