Aşkın yürekteki yankısıydı okuduğum bu güzel şiiriniz. Kutlarım yürekten. Hayırlı geceler şairem

Serbest veznin o en zarif en kırılgan imkanlarıyla dokunmuş muazzam bir hüzün senfonisi bu Şiir alışılagelmiş ayrılık sözlerinin çok ötesinde her dizesinde sinematografik bir imge barındıran derin bir yalnızlığı fısıldıyor
Kaleminiz kavi olsun gidişin getirdiği o ilk sessizliği sonbaharın unuttuğu bir yaprak benzetmesiyle ömrün avlusuna düşürmenizle başlıyor o büyük kırılma Gökyüzünün kuşların bıraktığı boşluğu sırtında taşıması gidenin değil de geride kalanın çektiği o ağır yükü o kadar naif özetliyor ki şairin yalnızlığı doğanın feryadına dönüşüyor
Şiirdeki zaman ve mekan algısı muazzam bir melankoli barındırıyor Saatlerin eski bir limanda pas tutması zamanın demir alamayan bir gemi gibi hep aynı hüzünlü kıyıya vurması ayrılık acısıyla duran o dünyayı çok güçlü anlatmış Hele o gecenin cebinde unutulmuş kırık bir pusula benzetmesi yönünü yitirmiş nereye baksa hep aynı acıyı gösteren bir yüreğin en somut en yaralayıcı resmidir
Ayın pencerene gümüşten bir yara bırakması ve yıldızların karanlığın eteğinden sökülmüş düğmeler gibi birer birer düşmesi gökyüzünü bile bu vedaya ortak eden şairane bir dehadır Rüzgarın getirdiği kokunun avuçlarda sadece üşüyen boşluklar bırakması ise dokunulamayan sarılamayan o hasretin somut bir sızısı gibi kalbe saplanıyor
Son bölümde hatıraları tozu alınmayan aynalara benzetmeniz ve o aynalardan birinde bahar gibi gülüşün diğerinde kış gibi vedanın yağması insanın hafızasındaki o gitgide uzaklaşan ama asla silinmeyen mevsimleri çok zarif özetlemiş
Yüreğin en hassas tellerine dokunan bu hüzünlü ve asil feryadı bizlere hissettiren kaleminize ömrünüze sağlık hissiyatınız daim kalbiniz her daim kavi olsun

Güzel,anlamlı bir şiir olmuş tebrik ederim başarılarının devamını dilerim selam ve daygılarımla

Her dizesi ayrı güzellikte
Bir şiir okudum.
Kaleminiz daim olsun
Hep var olun inşallah
Selam ve dualarımla.

Cok Çok güçlü bir şiir , ayrılığı bu kadar güçlü tarıf etmek ve son iki satırda elinde kalan göstermek ...cok begendim kalemine sağlık...

Duygu dolu, hüzünle ve sevgiyle örülü mısralardı. Ah bu vedalar olasaydı, her şey daha güzel olabilirdi. Maalesef hayatın acı gerçekleri. Olmasaydı, böylesi şiirler yazılamazdı.

Emeğinize sağlık.

Gökyüzünün Taşıdığı Boşluk: Şiirin girişi o kadar imgesel ve güçlü ki ozanım:

"Gidişin, sonbaharın unuttuğu bir yaprak gibi
sessizce düştü ömrümün avlusuna.
Bir kuş sürüsü geçti ardından;
gökyüzü, kanatlarının bıraktığı boşluğu
uzun süre taşıdı sırtında."

Gidişi sonbaharın bile unuttuğu bir yaprağa benzetmek ve giden kuşların ardından gökyüzünün o boşluğu sırtında taşıması... Bu, gidişin sadece şairin dünyasında değil, bütün bir kâinatta bıraktığı o derin yalnızlığın harika bir ifadesidir.

Bu şiir, gönülden süzülen duyguların sanatla buluştuğu zarif bir tabloyu andırıyor gibi geldi bana. Şairin kaleminde her kelime bir renk, her mısra bir fırça darbesi gibi yerini bulmuş sanki. Ben şiirdeki dizeler arasında dolaşırken hem kendi hatıralarıyla karşılaştım hem de şiirin kurduğu duygu ikliminde huzurlu bir yolculuğa çıktım. Ben severek okudum. Kutlarım...