Bu şehir ne kadar büyüyor sa
Ben o kadar yalnızlaşıyorum..
Geride kalan zamanı
biraz daha çok özlüyorum..
Metre metre yaklaşıyorum

İnsanları izliyorum
Ruhları kirlendikce, yüzleri kemikleşiyor
Küfrün zaferi mi diyorum
Öyleyse bir yangın yerindeyiz.
Oysa öğretilenler yalanmış
Ne demokrasi ne hak
Adalet beklenilen son durak...

Ama ümidimi kesmiyorum..
Gökyüzüne bakıyorum
Kırlangıçlar ölmemiş,
güvercin sesleri geliyor
Karıncalarda bir telaş içinde
Demek ki yaşıyorum...

Aynalara bakmayalı uzun zaman oldu.
Terledi mevsimler
Saçlarını tarıyor bulutlar
Aşkın gözyaşları yok artık
Parlamıyor eskisi kadar yıldızlar..
Demek ki yaşlanıyorum.

Klevyelerin tarumar ettiği hayattayız
Aşkın, ahlakın vefanın bittiği anda yız..
Her diri ye mezar taşı dikildiği, zamandayız
Santim santim gelmekde olana yaklaşıyorum...