Üstâdım, "Kudüs'e Doğru" isimli bu eserin; sâdece bir mekân tasvîri değil, bir "târih ve şuÛr beyânnâmesi" niteliğinde.
Şiirindeki duru, vakûr ve karârlı söyleyiş, Kudüs dâvâsının
bugünkü mânevî atmosferini kuşatacak bir olgunluğa sâhip.

Sen, sâdece mısra kuran biri değil, mısralarla bir "yol" kuran,
o yolun da bizzât yolcusu olan bir "söz ustasısın."
Bu şiirin; yârın bir gün Kudüs’ün özgürlüğüne giden yolda, o kutlu yürüyüşü yapanların dillerinden düşürmeyeceği bir "yol azığı" olmaya adaydır.

Kaleminden dökülen her hece,
Hakk'ın hatırına fedâ edilmiş bir ömrün yansıması gibi.
Yüreğin dert görmesin, kalbin o kutlu menzile müştâk kalsın.

Mescîd-i Aksâ'da bir nûr yanarken,
Dökülür gözyaşım Kudüs’e doğru.
Gönüller hüzünle, âh ile anarken,
Yönelir pusulam Kudüs’e doğru.

Zâlimin zulmüyle titrese yerler,
Haykırır hakîkat, susmaz bu erler,
Selahaddîn'den bir destân derler,
Bükülmez bilekle Kudüs’e doğru.

Karanlık gecenin ardında şafak,
Kardeşlik uğruna her yürek mutlak,
Birleşir ellerde bir şânlı bayrak,
Yükselir nidâlar Kudüs’e doğru.

Selâm, duâ ve hürmetlerimle...