neticesi kötü oldu bu aşkın
kendime değil de sana ağladım
gözlerim buğulu iradem şaşkın
seni kayb ettiğim âna ağladım
hatıranı ana ana ağladım

kader mahkûm etti firak çuluna
keder çekti bizi kendi yoluna
kavuşmanın yolu nerde buluna
damarımda donan kana ağladım
ızdıraba kana kana ağladım

nasıl ihtimaldi ayrılık bize
küstün mü ağzımdan çıkan bir söze
nasıl geldi bizim sevdamız göze
kışın ayazına dona ağladım
aylar boyu dona dona ağladım

yoktu duygumuzda lakin acaba
şeklim ve şemalim döndü bitaba
çağrıma verdiğin meş’um cevaba
anlam veremedim ona ağladım
dikenlere kona kona ağladım

amacım suçlamak değildir seni
tedavüle sürmek öfkeyi kini
dilimden döküldü onlarca mani
bahtsızlığımızdan yana ağladım
talihime yana yana ağladım

nazlı kırlangıçlar semaya daldı
istikbal ümidi adeta faldı
şimdiden işimiz Allah’a kaldı
yatsıya imsaka tana ağladım
zehre lokma bana bana ağladım

mümbit ovalardan yalçın dağlara
yeşil ormanlardan şirin bağlara
helva için nöbet tutan yağlara
su ve şeker kattım una ağladım
geleceksin sana sana ağladım

mat renkler parlarken soldu gürümüz
çakallara kurban oldu sürümüz
Aydın diyor ziyan oldu ömrümüz
heba olup giden cana ağladım
ruha acı suna suna ağladım

2 Ocak 2026, Aydın Bayrakdar