Tahtından İndirme ve Arınma (Güçlü Kapanış)
Şiirin son kısmı, muazzam bir özgüven ve adalet manifestosuna dönüşüyor. Şair, değer verip kendi gözünde büyüttüğü o insanları lütfettiği o yüksek makamlardan alıp gerçek gerçekliklerine, yani kendi "çöplüklerine" ve "kuyularına" bırakıyor.
"Artık ne gölgeme basabilecek kadar boyları var..." dizesi, kaybedilen öz değerin muhteşem bir haykırışla geri alınmasıdır.
Kapanıştaki "Öyle işte" ifadesi ise, tüm bu öfke ve sitem dolu hesaplaşmanın ardından gelen, artık o insanlar üzerine uzun cümleler kurmaya bile tenezzül etmeyen, net ve lakonik bir noktalama asaletidir.
Sonuç olarak; Aleyna Irmak, başkalarının söküklerini dikmekten yorulan ve kendi kumaşının kıymetini anlayan bir ruhun dik duruşunu yazmış. İncinmiş bir kalbin değil, sınırlarını çizmeyi öğrenmiş güçlü bir iradenin sesi olan, dili keskin ve haklı bir şiir. Kalemine, yüreğine sağlık.

Şiire, şaire, güne merhaba
Güzel şiir okuduğumuz
Kutladım yürekten, yalansız ve riyasız
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, tüm şiirlerin benzersiz ve de mükemmel olsun
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıkla kal, hoşça kal

Aynı yolu yürüyen birbirinden habersiz kaç kişiyiz acaba şu yeryüzünde.Kendi için çabası olmayana sen ömrünü versen de o hala aynı noktada.Sen ilerlemişsin ama o bir adım dahi atmamış.Senin içindeki ışıktan faydalanmış yıllarca ve sen o karanlığı hic farkedememişsin.Onda gördüğün senin yansıman seni yanıltmış.Sonra birgün minicik birşeyle perde aralanıyor ve belki yüzlerce maske tek tek düşüyor.Görüyorsun ki meğer bir insan yerine bir boşlukla hatta bir kara delikle yaşamışsın.Bundan sonra köprüleri yıkıp küllerinden doğma zamanı.Uyandırana bin şükür...Şiiriniz ilaç gibi geldi.Kaleminize, yüreğinize sağlık....