Hayat bir nehir, akar gider,
bazen dingin, bazen coşar.
Taşlar, engeller çıkar yoluna,
yorulur insan, ama dursa nolur?
Her düşüşte bir ders vardır aslında,

Kadriye ile şiirler-Hayat

Muzaffer Yakuphan yaşadı 1970 yılında
Ankara tıp fakültesinden mezun oldu
Nice başarılı ameliyatlar gerçekleştirdi
Benzerdi Coşkun akan nehirlere
Bazen coşar bazen sessiz sessiz çağlardı
Elde yoktu avuçta yok dert ararsan çok
Figen Eray hanımla tanıştılar fakültede
Taşlar engeller çıksada yollarına
Aşk ve iman varsa çıkarsın düzlüğe
Onların içindede aşk vardı birde iman
Hayat zor olsada önlerinde diz çöktü
Müminin elifi Muhammed Sav in Haticesi
Muzaffer beyin ise figen hanımı vardı
Ve el ele tutuşup nikah dairesi önünden
Birlikte geçtiler ve evlendiler
İyi bir evlilik yaparsan kurulursun tahtlara
Saraylarda köşklerde yaşamak istersen
İyi bir evlilik hayatına sahip olmalısın
Sevgi saygı güzel ahlâk sahibi olursan
Tahtlar üstünde yaşamaya devam edersin
Figen Hanım Resimler yapıyordu.
Sözleri güzel anlamlı ve etkileyiciydi
Her zaman duygularını yansıtırdı defterine
Derdiki iyi bir ressam olmak için
Yaşaman ve hissetmen gerekir
Figen ve Muzzaffer bey için şunu deriz
Onlar cevher tahtlar üzerindedirler
Karşılıklı tahtlar üzerine yaslanırlar
Ve birlikte hissetiler sonra resimlerini
En güzel tuvallere yansıtıp çizdiler