27
Yorum
41
Beğeni
5,0
Puan
269
Okunma
Rezzâk verdi, Fettâh aldı
Gönle vardı, gamı sildi
Gönül uçtu âşka kondu
Bunu acep kimden bildi?
Kapı kapı, gezme boşa,
Fettâh açar, her bir işe.
Müşkül kalmaz, O dilerse,
Bahar gelir, her sert kışa.
Kar örtse de her bir yana,
Çözer yolu, açar sana.
Korku, keder neye fayda
Tutunduysan son kalana.
İbret alsan keşke baştan,
Karıncadan, öten kuştan,
Duyar mı bak hiç endişe;
O’nun ile gelir arştan.
Uyanırken yer, tabiat,
Can bahşeder, fethi hayat.
Zorluk varsa o katından,
Kolay kılar, eyler abat.
Hayır dersin de şer olur,
Şer dersin de hayır olur.
Hangi yerde duruyorsan,
O eşikten geçer olur.
Hâlık ölçüp, çizmiş ise,
Bâri nizam, dizmiş ise,
Âklı tutan, kilitlere
Zikri kırar, sezmiş ise.
Güven O’na, çalış sabret,
Sabırla sür, tevekkül et.
Varsın kapı duvar olsun
Kahrı lütuf bil, tahammül et.
Sıra geldi, ol Kalem’e
Işık tutan, o ilime
Fettâh açtı, perdeleri,
Selam olsun, El-Alim’e.
Ey Mesut bak, her kapıda,
Mühür O’dur, bu yapıda.
Anahtarı, O’ndan iste,
Yazılıdır, her tapuda.
Mesut TÜTÜNCÜLER
GÖNÜL DOSTUM
Gaflet biter, perde kalkar,
Gönül gözü Hak’ka bakar,
Nûr-ı Alîm kalbe akar,
Zulmet söner, o an rûhda.
Gözün görsün o mîzânı,
Nizâm sarmış asûmânı,
Fedâ eyle sen bu canı,
Ebedî olan o Şâh’da......Nâfiz BASAN
5.0
100% (33)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
Cevap Yaz
