Bak hele cadıya, bize bilenmiş;
İhanet mandası olmuş pohpohçu.
Yetmemiş, mavi göz ırsı dilenmiş;
Kırmızı pandası olmuş pohpohçu.

Belli ki bilmiyor gibi işini;
Çekmek üzereyim gizli fişini.
Bana gösterirken kan-cık dişini;
Ecnebi fundası olmuş pohpohçu.

Dedim ki ülkene atma pusuyu,
Fazla mı kaçırdın gece dut suyu?
Hiç araştırdın mı tıpta ak-suyu?
Birinin ondası olmuş pohpohçu (10’da 1’i)🤐

Kafasına göre kimi gebertir,
Abartma dedikçe fazla abartır.
Vallahi laflarım lafı morartır;
Keyfimin bindesi olmuş pohpohçu.

Sen misin devranı hâşâ döndüren,
İbrahim’in devri ateş söndüren!
Kehanet fıkralı biri, sündüren;
Alemin bendesi olmuş pohpohçu.

Bu sana son ikaz, uyardım işte;
Boncuğu bulursun, altını deşte.
Görürsün kendini birçok afişte;
Meydan magandası olmuş pohpohçu.

Âşık Yârenî / 06 Mayıs 2026