Varlık dediğin içli bir hırka, omuzda emanet,
Giyen dertle ısınır, çözerse biter nihayet.
Gönül bir boşluk ararken, kendine kuyu kazar,
Düşmeden bilinmez ki; sırra giden o hakikat.
💔🍃
Dil söylediğiyle yanar, suskunluk en derin yol,
Hakikat payını vermez, az olanla kalır bol.
Ne kâğıt taşır bu harı, ne kalem yazar onu,
Kül kendi küllerinde, kendi özüne varır, sol.
💔🍃
Işığı dışarda arama, gözlerini kapa da bak,
Gördüğün o zifir gece, aslında en beyaz ak.
Yol uzun sanma sakın, o sende başlar, biter,
Yeter ki benliğini, bırak o ateşin içine yak.
💔🍃
Ne hancı bilir halini, ne tozlu eski izler,
Bu sırrı ancak kör olan, kalbiyle gören sezer.
Vakit mühürlerin vakti, kırılıyor bu gece,
Ruhun beden kafesinden, azade sonsuza gezer.
💔🍃
Ey Adem! Söndür artık o kibrin ateşini,
Toprakla bir eyle şimdi, nefsinin her düşünü.
Kırıldı mühür, bitti artık o çetin bekleyiş,
Bak gör, kendinde buldun, hakikatin düşünü.
💔🍃
Adem Nar-ı Mısra
04.05.2026 | 01:05 de