Mutluluk sunarken bana ufuklar
Yıkıldı can evim enkaza döndü.
Ufka uzanırken uzun sokaklar
Yürüdüğüm yollar çıkmaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Görenler benimle şevk duyuyordu
Kalplerde yerim her gün büyüyordu
Işığım görene nur yayıyordu
Takdirler, tebrikler ikaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Kalmadı gönlümün gidecek barkı
Kim bilir belki bu; alemden farkı
Yürek sancısıyla yazdığım şarkı
Rast ile başlayıp hicaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Avazım gökleri aşan bir sesti
Eylülde hasretin yelleri esti
Kadim dostlarım da sohbeti kesti
Kalender lakabım cambaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Arayıp ta bulamadım bir çözüm
Gölgeymiş, geceymiş gökte gündüzüm
Kalmadı aynaya bakacak yüzüm
Saç, sakal karıştı; papaza döndü
Şairane dilim ahraza döndü.


Verimli çağımda solacağımı
Us etmedim böyle olacağımı
Bu sevda söndürdü aşk ocağımı
Sütliman iklimim poyraza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Vuslata uzandım ilk konuşmada
Hasrete bağlandım her buluşmada
Gönül davasında son duruşmada
Tahliye kararım infaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.


Yaşlandım demeye dilim varmıyor
Vasiyet etmeye elim varmıyor
Kanayan yaramı eller sarmıyor
Tabibin teşhisi onmaza döndü.
Şairane dilim ahraza döndü.

Selçuk YILDIRIM../ Vuslâdi
Eylül 2007