​Bir yanım bahar bahçe, gülistan,
Bir yanım ayaz, bir yanım kış kıyamet...
Aklım "git" diyor, yüreğim "dur" diye yalvarıyor,
Bu ne biçim bir savaş, bu ne biçim bir kıyamet?
Dengesizlik var usta, bu hayatın terazisi kırık.

​Gülsem, gözyaşım pusuda bekliyor,
Sussam, içimdeki kasırga dünyayı yıkıyor.
Tam "buldum" diyorum huzuru bir köşe başında,
Kader gelip bütün neşemi kökünden söküyor.
Adımlarım birbirine küs, yolum darmaduman,
Dengesizlik var, bastığım toprak bile altımdan kayıyor.

​Senin sevdan da öyleydi zaten...
Bir gün cenneti vaat ettin, bir gün cehennemi yaşattın.
Bir gün avuçlarımda güneş, bir gün boynumda ilmik bıraktın.
Ne sevdiğin belliydi, ne sildiğin,
Şu göğüs kafesimi ikiye böldün de gittin.

​Şimdi gel de topla bu enkazı toplayabilirsen.
Yüreğim bir sarkacın ucunda gidip geliyor,
Düşmekle tutunmak arasında,
Ölmekle yaşamak arasında...
Dengesizlik var işte; ne tam varım, ne de tamamen yok.