​Hava buz kesmiş değil aslında,
Sokaklar her zamanki gibi kalabalık...
Ama içimde bir yer var ki,
Kuzey kutbu bile yanında yaz bahar kalır.
Sırtımdaki hırka değil beni ısıtmayan,
Senin o hançer gibi sözlerinin soğuğu bu.

​Bak ellerime,
Bir sigara tutamaz oldu efkardan.
Kibrit çaksam sönüyor nefesimin fırtınasında,
Kaderin rüzgarı nereden eserse oraya savruluyorum.
Dizlerimin bağı çözülmüş,
Gözlerimin feri sönmüş,
Tir tir titriyorum işte, gizlisi saklısı yok.

​Hangi sokağa girsem çıkmaz sokak,
Hangi kapıyı çalsam yüzüme kapanır.
Bu yalnızlık, bu kimsesizlik...
Üstüme yıkılan bir koca şehir sanki.
Ruhumun dikişleri patlamış,
İliklerime kadar işliyor bu ayrılık sancısı.

​Güneş doğsa ne yazar?
Benim içimde kıyametler koparken,
Benim dünyam buz tutmuşken...
Herkes sıcak yatağında uyurken,
Ben bir köşe başında,
Bir eski hatıranın gölgesinde,
Öylece bekliyorum; tir tir titreyerek.