Yara mı, Hatıra mı?

Günler sonra bir rüyanın içindeydim.
Bembeyaz bir kuğu gibi süzülüyordum hayatın içinde.
Ama içimde bir tuhaflık vardı…

Bir yanım bembeyaz, bir yanım karanlık.
Anlam veremediğim bir hüzün oturmuştu içime.
Bir yanım kanatlanıp uçmak istiyordu
Diğer yanım hayata tutunuyordu sıkı sıkıya.

Sanki yaşamla ölüm arasında
sessiz bir savaş veriyordum.
Derken uyandım…
Gözlerimi açtığımda
Ruhum darmadağındı.

Nereden başlayacağımı bilmiyordum.
Hani bazı sabahlar vardır
Hayat anlamını yitirir,
İnsan boş bir mezar bulsa
İçine girip uzanmak ister.

Hani bazı sabahlar da vardır;
İçin kıpır kıpır olur,
Sanki her yerde kelebekler uçuşur,
Sen o renklerin arasında hayatı seyredersin.
İşte ben bugün
İkisi arasında kaldım.

Bir yanım bitti diyor,
Yaran kabuk bağlıyor artık, diyor.
Bir yanım ise hâlâ kanayan bir yerden
adını fısıldıyor içime.

Kabuk bağlayan her yara iyileşmek midir gerçekten?
Yoksa sadece üstü kapanmış bir acı mıdır?
Benimkisi hangisi,
İnan ben de bilmiyorum…

Özlediğimi hissediyorum.
Ama aynı anda
Bitmesi gerektiğini de biliyorum.
Kalbim seni çağırırken
Aklım kapıları kapatıyor.

Ne garip…
İnsan aynı kişiyi hem unutmaya çalışıp
Hem de özleyebiliyor.
Ve ben,
Tam ortasında kalıyorum.

Bir yanım senden vazgeçmiş gibi,
Bir yanım hâlâ sende kalmış.
Sanki içimde iki ayrı ben var:
Biri seni uğurlayan,
Diğeri arkandan hâlâ ağlayan.

Ve şimdi…
Yeni bir sayfa açmak istiyorum.
Ama parmaklarım eski satırlarda dolaşıyor hâlâ.
Silmeye kıyamadığım cümleler var.
Belki de mesele unutmak değil…
Belki sadece alışmak.
Yokluğuna,
Sessizliğine,
Eksik kalan yanlarıma…

Ve ben hâlâ kendime soruyorum
Nereden başlamalı insan,yeniden hayata…
Kalbi hâlâ geri dönüp bakıyorken ?