~Girmek eylemi bir işgaldir, çıkmak ise bir mirasın reddi.~

Hangi boşluğun yankısıdır bu gıcırdayan?
Ağzı mühürlü bir devin suskun dudakları mı?
Bir eşik, iki dünya arasında ince bir sızı
Giren, kendi gölgesini taşır içeri;
Çıkan, geride yalnızca
Rüzgârın kestiği bir hıçkırık bırakır

Madenin soğuk kalbi: kapı kolu
Avucunda terleyen o metal,
Ya bir hikâyenin rahmine düşürür seni
Ya da faili meçhul bir sessizliğin
Uçurumuna

Gıcırtı değil bu;
Yaşanmışlıkların paslı dişlileridir dönen
Girdin mi,
Duvarlar üstüne bir gömlek gibi dikilir
Çıktın mı,
Sokak artık seni tanımayan
Bir yabancıdır

Her veda,
Kapı pervazında asılı kalan
Yarım bir nefes
Her geliş,
Tozlu bir odanın ciğerlerine
İhanet gibi dolan
O ilk ışıktır

*
~İçeride kimim kalmış bir bak; annem yoksa bile
gölgem illa ki oralardadır.~