bir deli rüzgardım hızına aşık
yılları aşarak bugüne geldim
zehir olsa aşkın ver kaşık kaşık
kefenin ucunu nasılsa deldim

umut doldurduğum aşk denen şişe
evvelden çatlakmış bak sen şu işe
feleğim yetişip son ver gidişe
ağına düşmeyen firari yeldim

gergef elimde de eksiği nakış
gözden kalbe geçer böyledir akış
gemileri yaktı hemde ne yakış
ateşe kanmayan yegane seldim

aşk denilen şeyde hormonel salgı
eksik olur bazen kalpte bu algı
dilini bilmezsen ses vermez çalgı
en acıyan yerden vurduğun teldim

öğrenilsin artık tuttuğumuz sır
ne kadar saklanır daha kaç asır
surlarımca bizzat korunur kasır
feth etmeden önce kendime eldim

seveceksin diye verildi emir
kılıçtan keskinmiş eridi demir
bendeki dertlerin ucundan kemir
diyerek şeytanın aklını çeldim

Ken’an da Yusuf’ um kuyuya atsan
köle pazarında hiç diye satsan
her harfimi alıp anlamlar katsan
dalım noktalıysa o vakit zeldim


dilek