Ey benim yüreğimi yaratan Yüce Rabbim
Secdende rekat için eğildim; razı mısın.
Sana tâbi olana ben gönülden talibim
İlk kez mahlukat için eğildim; razı mısın.


Attığım her adımda; nefesimde nüksettin
Ben seni arıyorken; bana benden bahsettin
Ben seni tanımazken; sen okyanus bahşettin
Bir damla takat için eğildim; razı mısın.


Mahir kullar içinde vasatım; ekseriyim
Sen hep yücelttin amma; ben aynı serseriyim
Bir hayırsız sevdanın tutmamış eseriyim
Öz’e liyakat için eğildim; razı mısın.


Baki olsa varamaz ruhum; arşına senin
Hedefte dursam; sözün geçer kurşuna senin
Canımla, günahımla geldim karşına senin
Bir tutam şefkat için eğildim; razı mısın.


Yaşamadığım günü geçmişle kıyasladım
Taşımadığım yükü vicdanıma yasladım
Sona yaklaştım; belki bir soluk, belki adım
Ömrümü zekat için eğildim; razı mısın.


Bu yakarış gönlümden nefsime münazara
Rüzgarın; bayrağımda dalgalanan manzara
Toprağında sen vardın; kimi gömsem mezara
Ahde refakat için eğildim; razı mısın.


Aklım toz iken fikir sancısı çekiyorum
Mevsim güz iken gönül fidanı dikiyorum
Huzuruna hep tövbe diyerek çıkıyorum
Sonsuz sadakat için eğildim; razı mısın.


Yunus’tan öğrendim bu işin felsefesini
Aşkın ile doldurdum göğsümün kafesini
Kırk yıl yaşadım ama almadım hevesimi
Son bir mülakat için eğildim; razı mısın.

Selçuk YILDIRIM ../ Vuslâdi
Nisan’26