Beslemeler yurduma huzûru yâr etmiyor,
"Biz kardeşiz, etmeyin" desen de kâr etmiyor,
Menfa‘at seli ile nice dağlar devrildi,
Sordum: "İki iki kaç?" Dediler: "Çâr etmiyor!"


Sözde "hürriyet" derler, ipleri elden kaçık,
Vitrinler pırıl pırıl, lâkin dimağlar saçık,
Kırk yamalı bohçadan "devrim" dikiyor bunlar,
Ceketler jilet gibi, yürekler hepten cacık!


Cebe harâm girince, terâzi bozuluyor,
Doğruyu söyleyenin, mezarı kazılıyor,
"Kardeşiz" diyen diller, hançeri bilemekte,
Vicdânlar kör olunca, hüküm loş yazılıyor!


Ata mülkü sanırlar yurdumun her taşını,
Ağu katıp kararlar "parya"ların aşını,
O mîzân divânında "Çâr etmez" dedikleri,
Dolanır gerdânlara, dökerler göz yaşını!..


Mâhir kalemlere hürmetlerimle


İçi boş kovanların, vızıltısı arşa var,
Vicdanı kilit vurup, nefsini açan serdar.
Yalanın saltanatı, sürecek sanır gafil;
Son durakta bekliyor duasız meçhul mezar...
Mesut TÜTÜNCÜLER


Vebâli sırtlanmışlar, heybeleri dolmuyor,
Hakkı inkâr edenin, beti benzi gülmüyor,
"Biz" dedikleri kuyu, nicesine mezarmış,
Kardeş kanı dökenler, bir kez olsun ölmüyor!

Mühür kimde bellidir, asıl olan hâyâdır,
Gördüğün o ihtişam, çürük bir binâdır,
Sizin "çâr etmez" hesap, o divâna varınca,
Anlarsınız ki dünya, koca bir rüyâdır!
Ebuzer Özkan