Korumalıyız…
Bu yıl, her yıl, her an, her nefeste
Çocukların kirlenmemiş gülüşünü,
Yarına direnen o masum yüreği,
Dizlerinde yara, gözlerinde umut olan
O inatçı çocukluğu korumalıyız!

Korumalıyız…
Yeşilin en çıplak halini,
Toprağın ana kokusunu,
Bir ağacın gölgesinde saklı huzuru,
Dal kırıldığında içimizde kopan sesi
Duyacak kadar insan kalmalıyız!

Korumalıyız…
Çıplaklığın aydınlık gözlerini,
Yalanla örtülmemiş bakışları,
Karanlığa meydan okuyan o saf ışığı,
Bir çocuğun “neden?” diye soran sesinde
Gerçeği büyütmeliyiz!

Ve korumalıyız…
Bize emanet edilen bu vatanı,
Her karışında bir hikâye, bir can olan
Bu kutsal toprağın izini,
Unutmadan, unutturmadan,
Yüreğimizde taşımalıyız!

Kan kırmızı ay yıldızlı bayrağı…
Göğe değen gururumuz,
Rüzgârla konuşan onurumuz,
Bir milletin dimdik duran sesi,
Dalgalandıkça biz varız demektir
Ve biz, hep var olmalıyız!

Biz yaşadıkça…
Bu ses susmayacak, bu yemin bitmeyecek,
Kökümüz derinde, alnımız açık,
Yarınlara yürüyen bir inançla
Haykıracağız göğe, yere, zamana:
NE MUTLU TÜRKÜM DİYENE!

@NURAL BEKTAŞLI