Kelîmeler Sende mânâ bulursa,
Fânî emelleri dindir Allâhım.
Eğer ki bu kalem nefsle ulursa,
Elimden kalemi indir Allâhım.


Sükûna yöneldim boynumu büktüm,
Dergâh’ın izine yaşımı döktüm,
O kibrin kasrını kökünden söktüm,
Özümü ihsânla dondur Allâhım.


Nefsimin nârını söndür Allâhım,
Yüzümü hep Sana döndür Allâhım,
Şu garip bağrımı vuslat mülküne
Bir garip kuş gibi kondur Allâhım.


Hakkı söylemeyen dili neyleyim?
Visâli olmayan yolu neyleyim?
Sevdânla dolmayan çulu neyleyim?
Sîneme nûrunu sindir Allâhım.


Aşkının közüyle yandır Allâhım,
Sabır pınarına bandır Allâhım,
Zemherî zehrini rûhumdan söküp
Zikrinle bal edip ondur Allâhım.


Eğriyi doğrudan seçmezse aklım,
Ki a’yândır Sana her türlü saklım,
Senin lütfun ile varsa bir hakkım,
Burak’ın sırtına bindir Allâhım.


✒️______✒️_____✒️_____✒️______✒️


Kelâmım şânına koldur Allâhım,
Selâmım vârına yoldur Allâhım,
Âdem iklîminden Huzûr’a çekip
"Kun fe yekûn"unla oldur Allâhım.


Mâhir kalemden inciler:


Kelimeler eksik, mânâlar yetim,
Sana ulaşmaktır, yalnız niyetim.
Ezelden ebede, varsa cüretim;
Yolumu dâim et, daldır Allâhım.
Mesut Tütüncüler