İzbe sokaklarını, adımlayıp geçerken,
Ellerim ceplerimde, yürürken de yalnızdım.
Meramına üzülüp, içim içimi yerken,
Sevdanın vuslatına, ererken de yalnızdım.

Sevdalara karıştım, hasretin ocağında,
Kavgalara giriştim, ölümün kucağında,
Yağmurları bekledim, güneşin sıcağında,
Dört mevsim aynı anda, kururken de yalnızdım.

İsyanım olmadı, sevdanın karasına,
Mor bir çiçek bıraktım, bir zarfın arasına,
Bir merhem istemedim, kalbimin yarasına,
Kendi kesiklerimi, sararken de yalnızdım.

Dönüp dönüp çalarken, yalnızlığın türküsü,
İçerden kilitlenmiş, yüreğimin sürgüsü,
Bellerinden taşarken, örselenmiş örgüsü,
Hayalimde saçını, tararken de yalnızdım.

Kadersiz Kahıroğlan, sultan mıydın çok önce?
Yüksek dağın dumanı, üzerine çökünce,
Aratmaz yokluğunu, aklımdaki düşünce,
Mutluluk ülkesinde, kralken de ben yalnızdım.