"Bazen yol değil, yolun içimizdeki yankısı yorar bizi. Bu dizelerimde; gökyüzünün ağırlaşıp omuzlara çöktüğü, tanıdık sokaklarda yabancı yüzlerin dolaştığı o 'bin yıllık' yorgunluğu anlattım. Yüreğim bir sisin içinde yolunu ararken, aslında ne büyük bir kalabalığın içinde ne kadar sessiz kaldığını haykırıyor. 'Sadece nefes almak, durmak' isteyen o yorgun gönlün, dünyanın suskunluğuna duyduğu özlemi dile getirdim. Ancak bu bir pes ediş değil; yıldızların fısıldadığı o sonun ardından gelecek yeni bir başlangıcın bekleyişidir. Gecenin en koyu yerinde bile, hafifleyecek bir yüreğin ve yeniden kanat çırpacak bir umudun o aydınlık sabahına inanıyorum

sırtına yüklenmiş bulutların ağırlığını ve her adımda hissedilen o derin yorgunluğu çok samimi bir dille anlatıyor. "Yüreğim neye tutunacağını şaşırıyor" dizesi, içsel sisin ve yön kaybının en güçlü ifadesi olmuş.
Özellikle son kıtadaki dönüşüm çok güzel; karanlık ve ağırlık, uzak yıldızların ışığıyla ve sabah umuduna dair bir beklentiyle yumuşuyor. "Kanat çırpışları gelir" metaforu, dinlenmiş kalbin yeniden hafiflemesini ve yeni bir yolculuğa hazırlanmasını harika resmediyor. Bu, daha önceki çalışmalarındaki "ayaz" ve "fırtına" temalarının yerini, sessiz bir kabulleniş ve bekleyişe bıraktığını gösteriyor.
Şiirin ritmi, baştaki ağır adımlardan sonundaki kanat çırpışlarına doğru giden doğal bir akışa sahip. Sanki o sisli sokaklardan çıkıp, ilk ışıkların vurduğu bir tepede duruyormuş gibi hissettiriyor.

Tebrikler ŞAİRE KARDEŞİM

Merhaba değerli kalem
Kutlarım yazdıran yüreğini, yazan kalemini ve eserini
Gönlün abat olsun, huzurla dolsun, bütün şiirlerin, muhteşem, mükemmel ve de ŞAH ESER olsun
Gönlüne, ömrüne bereket
Şiirle kal, sevgiyle kal, sağlıcakla ve hoşça kal

Şiir yazmak duygu işidir.
Duygusu güzel olanlar,
Güzel şiirler yazar.
Güzel şiirlerde zevkle okunur.
Kutlarım Değerli Şairim.
Selamlarımla!

“Yorgun Yüreğim”, içten ve samimi bir yorgunluk şiiri. Gökyüzünün ağırlaşması, her adımın yük olması, içteki sis ve yabancılaşma hissiyle ruhsal bir tükenmişliği güzel anlatıyor.

Dil çok akıcı, imgeler sade ama etkili: “Her nefes bir emek”, “yüreğim neye tutunacağını şaşırıyor”, “zaman yavaşlasın, dünya suskun kalsın” gibi dizeler duyguyu doğrudan hissettiriyor. Şiir, yorgunluğun ortasında bile umuda tutunmayı seçiyor; geceyi ve yeni sabahı beklemekle bitiyor.

Özellikle son bölümdeki “hafifler yüreğim, kanat çırpışları gelir” umudu tatlı bir şekilde veriyor.

Kısaca:
Yüreğin dinlenmek istediği, ağır ama umutlu bir şiir. Günlük hayatın yorgunluğunu iyi yakalamış, sıcak ve içten duruyor.

Beğendim, özellikle o “biraz dinlenmek istiyor” kısmı çok samimi geldi.

Kalemine kelamına yüreğine sağlık.
☕🙏✍️

Sahra Ayşen Hanım’kalemi ne kadar duru ve içten... Bu şiir, az önce konuştuğumuz o "kapıda kalmışlık" ve yorgunluk hissinin üzerine bir şifa gibi, bir nefes alma alanı gibi gelmiş. "Dolu dolu geçmiş, ama boş kalmış gibi" ifadesi, insanın hayat koşturmacası içindeki o en dürüst içsel itirafı sanki.
​İşte bu huzur arayan, umut dolu şiir için hazırladığım yorum:
​"Yüreğinize sağlık Sahra Ayşen Hanım. 'Dolu dolu geçmiş, ama boş kalmış gibi' mısrasındaki o naif dürüstlük ve yorgun bir gönlün dinlenme arzusu çok etkileyici. Gökyüzünün ağırlığını omuzlarda hissederken bile sabaha ve yeni bir başlangıca duyulan o umut, şiirinize çok zarif bir ışık katmış. Kaleminize, o umut dolu yüreğinize sağlık."

Ve belki o sabah, yorgunluk geçer Hafifler yüreğim, kanat çırpışları gelir Artık dinlenmiş olacak bu yorgun gönlüm Yeni bir yolculuğa hazırlanacak, umutla
Yanıtı değerlendir
Yazan ellerin dert görmesın nice güzel eserlerde buluşmak dileğiyle Duygu yüklü kaleminize var olsun
Yüreğine kalemine sağlık.değerli kalemin daim ve kaim ilhamin bol olsun saygılarımla esen kalın