gök mavisinde güneş okyanusa gömülürken
lahey sokakları kızıllığa boyanır
günün yorgunluğu düşerken bedene
derinden sızılar yüreğe vurur
efkarlarım depreşir yıldız bakışlara
gülemem ki derbeder halimle
sen oralarda kumsalları arşınlarken
içimde sancıların en ağırları yıkar beni...

yorgunluğuma yalnızlığım kayarken
okyanus kumsallarına atarım kendimi
açarım yetimleşen bağrımın yanmışlığını
delice esen rüzgarın muhteşemliğine
yanık sevda türküleri döktürürüm peşi sıra
kanadı yaralı bir kaç mısra dizerim oracıkta
yollarım sevdasına türküler yaktığım yare...

boynum yana düşmüş halimle bakarken denize
ellerim üşür, sıcaklığını ararım kumsallarda
beyaz yelkenler takmak isterken kollarıma
çaresizliğin binbir türlüsü örülür karşıma
siluetin ufukta buluta boyanmış halinle bakarken
koşarım, sarılasım gelir sımsıcacık bedenine
sana uzandıkca giderken uzaklarıma
okyanusun dalgalarında boğulurum sen diye...