Ne kadar latif, ne kadar zarif bir şiir olmuş…

Mefâ’îlün ritminin ahengi dizelerin içinde usul usul salınırken, papatyanın o saf ve mahcup güzelliği adeta gözle görünür hâle geliyor. “Gülüşten bir haber geldi bahârın müjdesi sensin” mısraı, hem klasik şiirin letafetini hem de halk şiirinin içtenliğini bir araya getirmiş.

Sarı ve beyazın iyi niyetle buluşturulması, papatyayı yalnız bir çiçek olmaktan çıkarıp sevdanın, sadâkatin ve saf duygunun sembolü hâline taşımış. “Şu cihânın cân fedâsısın” ve “Gönül mülkünde her dâim saâdet neşesisin sen” ifadeleri ise sevginin yüceltilmiş, neredeyse kutsal bir hâlini yansıtıyor.

Sabâ yeliyle raks eden zerrin endam imgesi çok hoş; hem klasik kelime kadrosu hem de pastoral hava şiire ayrı bir asalet katmış. Dilinizdeki eski kelimeler yapay durmamış, bilakis şiirin ruhunu beslemiş.

Kırdan toplanmış papatyalar gibi doğal, içten ve temiz bir eser…
Halk Şairi Tülay Aslan’ın kalemine ve gönlüne sağlık.

Nice papatya mevsimlerinde, nice zarif dizelerde buluşmak dileğiyle.
Sevgilerimle hocam

Yüreğinize emeğinize ellerinize sağlık
Değerli kalemdaşım
Yazıp bizlerle paylaştığınız Sarı papatyalar
Sözlerinizi büyük bir beğeniyle okudum
Kaleminiz kavi ilhamınızın daim olmadı temennisiyle
En kalbi duygularımla esenlikler dilerim.

Emeğinize ve kaleminize sağlık güzel bir çalışma anlamlı dizeler kutlarım emeğinizi selamlar sevgiler saygılar gönderdim

Doğanın uyanışıyla (baharla) birlikte gelen yaşama sevincinin, saflığın ve sadakatin sembolü olan papatyanın, insanın ruhuna şifa veren güzelliği ve manevi derinliği.kalwmin daim olsun inşallah