GEÇ KALMADIN MI?
Fevzi Emir Yılmaz

Pişman olup onca yıllık hatana,
Haber salmış, “Gelsin,” demişsin bana.
Solmuşken güllerim sevdadan yana,
Can suyu vermeye geç kalmadın mı?

“Çok özledim, artık yeter,” demişsin,
“Sevdası gönlümde tüter,” demişsin,
“Ayrılık ölümden beter,” demişsin;
Pişmanlık duymaya geç kalmadın mı?

Beraberken bile biz hasret çekip,
Yemin etmedik mi “Bir ömür,” deyip?
Bu kadar yıl sonra hatrına gelip,
Ahdine vefâda geç kalmadın mı?

Her mevsim bahardı vuslatın yeri,
Bize yaz gibiydi soğuk zemheri.
Korka korka tuttuğum o elleri,
Bırakma demeye geç kalmadın mı?

Gönlüm bir kuş gibi yuvandı senin,
Şu öksüz sinemde dolmadı yerin.
Aşkından çok etti bana kederin,
Kol kanat germeye geç kalmadın mı?

Bitmesin aşkımız deyince sana,
Duygusuz gözlerle bakmıştın bana.
Neyim varsa gömdüm o son vedana,
Gönlüme girmeye geç kalmadın mı?

Sevdanın sineye düşünce izi,
Tatlı bir tebessüm kaplardı bizi.
Bana çok gördüğün mahremi, gizi,
Harem eylemeye geç kalmadın mı?

Kor kalmadı tende, gittin gideli,
Meğerse yanmakmış aşkın bedeli.
Kerem’i kül ettin, Kays’ı bir deli,
Çölleri aşmaya geç kalmadın mı?