Silifke’de Seleucia’da doğar,
Gün ışıklarıyla.
Zamanın sesini,
Göksu taşır,
Geyik Dağları’ndan
Buralara,
Çağların nefesini.

Taşköprü altında,
Yüzyıllar akar, Akdeniz’e…
Bu şehir yaşar aşkını,
Göksu’nun hikayesinde.
Seleucia’dan Silifke’ye,
Göksu…
Toroslardan inerken,
Binlerce yıllık bir ezgi.
Taşır Göksu…
Dağların suskun,
Turkuaz şarkılarını.
Kayalara yazılmış,
Eski hikayeler gibi.
Akıp gider Seleucia’ya

Antalya’dan,
Toroslardan,
Geyik dağlarından,
Ermenek‘ten Mut’tan
Kıvrıla kıvrıla inersin,
Silifke’ye…
Bir zamanlar,
Mermer sütunlarına,
Gölgeler düşerdi.
Kıyılarında,
Roma’nın ayak sesleri,
Çınlıyor…
Mermer taşlarında.
Sende yıkanır,
Yorgun bakışları,
Tüccarların…
Sende başlar,
Bakışları,
Bitevisiz aşkların…


Seleucia idi adın,
Doğduğunda…
O vakitler,
Gök bir nehir kenarında,
Calycsdnus derler di sana.
Gemiler,
Rüyalarını yüklerdi sende,
Açılmadan önce Akdeniz’e…
Son bir kez,
Sende açardı gözlerini,
Kendine.

Şimdilerde,
Silifke’de akarsın,
Çağıl çağıl…
Antik taşlar sesine aşina,
Tanır seni…
Kemerlerinde Taşköprünün,
Zaman damla damla çözülür,
Sesini duyduğu an.

Palmiyeler,
Masallardaki eski sultanlar gibi.
Rüzgârlarda eğilir,
Selam durur yüceliğine.
Bir çocuk taş çektirir,
Bir ihtiyar uzaklara bakar,
İkisi de aynı suda,
Geçmişini arar…

Denize karışırken,
Seleucia’nın gölgesi
Silifke‘nin,
Işığı ile birleşir deltada.
Ve tarih,
İyot kokulu bir hüzünle,
Mavilerine karışır Akdeniz’in

Altuni renklerle yazılmış,
Silifke’nin sahillerine.
Gilindire’de Aynalıgöl
Narlıkuyu’da karpuz çatlatan,
Soğuk suların ve Lagos…
Toroslar’da Sarı Keçililerin…
Ayranın, yoğurdun, kaşık oyunun,
Hemen ötede bizi bekler,
Cennet-Cehennem Obrukların.


Dizmiş göğsüne incilerini,
Turkuaz renklerle Göksu,
İçimde özlemin devasa,
İlk sevilerin düşmüş…
Üç cemre gibi özlenmektesin,
Silifke…



Nasıf ACAR
19.01.2026
DENİZLİ/BEREKETLER