Ben yaşadığım hayatı, hak etmedim.
Neresinden tutsam, elimde kalıyor.
Ben bunları hak etmedim.
Sağlık elden gidiyor.

Maddi, manevi sıkıntılar yakamı bırakmıyor.
Kimse elimden tutup kaldırmıyor.
Sanki biraz destek olsalar, ne olurdu?
Ben bunları hak etmedim.

Maddi destek olamıyorsanız,
Manevi destek olmayada çalışmıyorlar.
Yanımda dursanız, bende ayağa kalkmaya çalışsam.
Olmaz değilmi, ben bunları hak etmedim.

Gözlerimde kanlı yaşlar,
Mendil uzatıp kimse silmiyor.
Geceler zindan, kimse ışık olmuyor.
Oysa karanlıktan, korktuğumu biliyorlar.
Ben bunları hak etmedim.

Derdimi kime anlatayım şimdi?
Kim anlar? kim empati yapar yerime şimdi.
Kim ağlar benimle sabahlara kadar?
Ben bu yaşadıklarımı hak etmedim.

İyilik dediler, en önde koştum.
Herkese derman oldum.
Kendime derman olamıyorum.
Ben yaşadıklarımı hak etmedim.

Bunca dert keder, yüklenmez bir kişiye.
Sınav ise, bu kadar zor olmaz bir kişiye.
Yaşadıklarımın bir izahı yok.
Ben bunların, hiç birini hak etmedim.

Şimdi çok korkuyorum, ne olacak diye?
Çare yok, mapus yolu gözüktü bir kere.
Bundan sonra kimse, adalet demesin.
Adalet duvarda, yazan süslü laf,
Ben bunları hak etmedim.