0
Yorum
4
Beğeni
5,0
Puan
140
Okunma
İSYAN KEMENTİ
Nâr-ı cehennem neylerim, ben bizzat nâr olmuşum,
Cenneti nefsimde boğup, kendime yâr olmuşum.
Gâh odunum gâh kömür, gâh taşan sel gibiyim,
Önüme bendi çekip, kendime dâr olmuşum.
Ruhum ötelerden öte, tenden azade gezer,
Mekansız bir sarayda, taht-ı viran eyler.
Leyla’dan murat Leylasız; Mevlâ’ya nasıl varar?
Müracaatım özümedir, ben bende Leyla’yı arar.
Akıl firari, mantık zay; her zerre sensiz hükümsüz,
Aşk ile devran ederken, kainat vakitsiz ve dünümsüz.
Nefis hadsiz, ruh saki; arsız, bahtsız ve kimsesiz...
Vurdum nefsin boynuna o isyan kemendini,
Sormadım bir kez olsun, bu firarın nedenini.
5.0
100% (1)
Hesabınıza giriş yapın ya da yeni üyelik oluşturun.
